Eind november hebben Gabi, Angel en Lucas mij afgezet in het mooie Neustift in het Stubai dal. Een paar dagen zijn we gezellig met elkaar wezen skiën, eten en rondkijken en op 1 december 2025 ben ik officieel begonnen bij de skischool Neustift Stubaigletscher. De familie is weer naar huis gereden en ik bleef hier met al mijn spullen achter.
Aan de slag
In de skischool van Martin Ofer in Neustift wordt een breed scala aan lessen aangeboden. Natuurlijk de groepslessen voor kinderen en volwassenen, maar ook privélessen en voor de allerkleinste beschikt de skischool over een eigen crèche. In het bergstation van de Gamsgarten gondelbaan is het bureau op de gletscher gevestigd. In dit gebouw zit ook de crèche en speciaal voor de skischool exclusief het restaurant waar de kinderen van de groepslessen tussen de middag eten en gedurende de dag pauzeren om wat te drinken, op te warmen of om bij te komen. In ons exclusieve kinderland met drie overdekte loopbandliften beschikken we ook nog over een blokhut met verwarming en toilet en natuurlijk een carrousel.
Specials
De skischool biedt naast de gebruikelijke skilessen voor groot en klein ook diverse specials aan: langlauf, telemark ski, off-piste ski, ijskletteren, fakkeltochten, winter wandelingelen en bedrijf- of teamevenementen (m.n. slalom wedstrijden). Voor ieder wat wils. Ook als je niet op de ski’s wilt of kunt staan is er van alles te doen in het mooie Stubai dal.
Werken op de gletscher
Nieuw voor mij dit seizoen is dat naast de busreis van huis naar werk er ook nog een gondel rit van 20 minuten gemaakt moet worden. Dat is wel even wennen, wanneer je ski-in ski-out gewend bent. Maar het heeft ook wel weer zo z’n charme. In de ochtend heb je met de collega’s de tijd om een praatje te maken, de dag of de lessen voor te bereiden en van het wonder mooie uitzicht te genieten, inclusief de verschillende groepen Gemsen die hier wonen. Ik heb samen met een collega in het dalstation van de gondel een verwarmde kast gehuurd waar we onze schoenen en ski’s in opbergen. In de ochtend heerlijk droge en verwarmde schoenen aantrekken, geen gesjouw met spullen en dat voor een speciale skileraar prijs. Service van de collega’s van de Intersport Stubaital.
De dagelijkse gondeltocht kan bij klanten leiden tot te laat komen voor de groep- of privéles. In het hoogseizoen staat er onder in het dalstation een behoorlijke lange wachtrij. Wij mogen er via een medewerkers toegang langslopen maar de eerste dag komen veel klanten te laat. Het meest extreme tot nu toe was een klant die een uur en tien minuten te laat kwam voor z’n privéles.
Waar ik ook even aan moest wennen zijn de omstandigheden boven op de gletscher. Mijn vorige werkplek zat tussen de 1700 en 2300 meter hoogte in. Nu beginnen we op 2200 meter en kunnen we tot 3300 meter hoog gaan. Dat is dus boven de boomgrens. Hier hebben wind en sneeuw vrij spel. De afgelopen week was het in de nacht -20 graden Celsius op de berg en overdag -14 graden. Met een sterke wind wordt het dan heel erg koud. Dat is voor onze klanten en voor onszelf erg zwaar. De verkoop van de verwarmingszakjes die je in hand- of skischoenen kunt stoppen steeg naar record hoogte. Ik heb deze extreme kou twee dagen aangekeken en heb toen eindelijk na 7 jaar elektrisch verwarmde sokken gekocht. De kou was zo extreem dat zelfs met het, tijdens de pauze, bij de verwarming opwarmen van de voeten het niet te doen was. De sokken komen met oplaadbare batterijen die ik in de pauze weer oplaad zodat ik ze lekker op standje zweetvoet kan zetten.
Wij hebben hier, in tegenstelling tot de skischool in Obertauern, een middagpauze. Gezamenlijk eten we een broodje, meegebrachte hap van gisteren of een in het restaurant gekochte maaltijd in de skileraar ruimte op de skischool. De skileraren die met de kindergroepen skiën, eten met de kinderen mee in het kinderrestaurant. Dagelijks een andere hap waar met veel plezier van genoten wordt. De middagpauze heb je echt nodig wanneer de omstandigheden extreem zijn. Temperaturen van minus 15 en een harde wind putten je enorm uit. De pauze heb je nodig om op te warmen, energie bij te tanken en even beschut in de aangename warmte te zitten. Ik gebruik hier ook speciale crème die tegen de zon en de kou beschermd.
De skipakken van de skischool zijn erg goed. Ze worden gemaakt door de firma Schoffel en bestaan uit een stevige skibroek met verschillende zakken en de mogelijkheid om te ventileren wanneer het weer warm wordt middels twee ritsen op de zijkant van de broekspijpen, een stevige ski jas met veel zakken en een capuchon die over de skihelm heen past en een lekkere onderjas die zorgt voor de extra warmte op koude dagen. Ik heb in de extreem koude dagen ook nog een driekwart gevoerde broek gedragen over mijn thermo broek. Verder draag ik altijd een thermoshirt met lange mouwen en nog een t shirt met korte mouwen. Laagjes, laagjes, laagjes. Tijdens de koude dagen droeg ik dunnen onderhandschoenen en daaroverheen een van de verschillende gevoerde Hestra handschoenen die ik in de loop der jaren heb verzameld. De skidag wordt extreem verpest wanneer je koude voeten of koude handen hebt. Die warmen buiten zelden weer op. Op de gletscher moet je daarom voorzichtig zijn met het uitdoen van je handschoenen om even een foto of video te maken. 2 minuten blote handen is 20 minuten proberen de ijsvingers weer op te warmen.
De binnenschoenen van mijn skischoenen waren aan vervanging toe. Ik heb eerst op internet gezocht maar kon eigenlijk alleen maar dure oplossingen vinden. In Neustift zitten verschillende goede ski speciaal zaken. De firma Danler heeft mij enorm geholpen aan een paar nieuwe binnenschoenen van het merk Lange, de verwarmde ski sokken heb ik ook bij hen aangeschaft. Zij zijn gespecialiseerd in skischoenen voor moeilijke voeten. Erg kundig en willen je niet per se een paar dure tailor made Strolz skischoenen verkopen. Een top zaak met zeer vriendelijke medewerkers.
Blij met de verandering
Als je als ervaren skileraar bij een nieuwe skischool aan de slag gaat wordt je natuurlijk veel gevraagd naar de reden of motivatie om van plek te veranderen. Ook veel vragen over de verschillen en de overeenkomsten tussen beiden kom je veel tegen. Het geeft je de gelegenheid om nog eens goed na te denken over de overstap. Het klinkt bijna als een voetballer die van club A naar club B gaat, maar zo voelt het wel een beetje.
Tot nu toe ben ik tevreden met mijn keuze om te verkassen. Het voorseizoen waren wij gezegend met goede sneeuw, lage temperaturen en redelijk veel klanten. In de drie weken rond kerst was het hier net zoals overal goed druk. Veel groep- en privé lessen. Ik heb tot nu toe een keer een halve week groepsles gegeven en de rest alleen maar privéles. De leiding van de skischool heeft een hoge pet van mij op en geeft mij alleen maar prettige klanten, af en toe een echte beginner maar hoofdzakelijk mensen die al een beetje tot aardig goed kunnen skiën. Ik zorg ervoor dat veel klanten hun les bij ons verlengen. Dat is goed voor mij, want dan blijf ik aan de slag en goed voor de skischool want dat betekent omzet. Zoals gezegd hier hebben we een middagpauze van een uur en werken we maximaal vier lesuren per dag. Ook heeft iedereen minimaal een dag vrij per week. Daardoor maak ik hier minder uren dan in Obertauern en dat merk je in je loon.
De nieuwe skischool komt natuurlijk ook met nieuwe collega’s. Hier een bonte verzameling van vaste, terugkerende, seizoensleraren en de ‘gap-year’ kids. Het zwaartepunt ligt hier toch wel bij Duitse en Oostenrijkse ski- en snowboard leraren, weinig tot geen echte exoten of gekke Scandinaviërs. . Van de 125 leraren in het hoogseizoen waren er +/- 12 Nederlands. De snowboard afdeling van de skischool wordt geleid door een Nederlandse collega en bestaat uit +/- 10 man/vrouw tijdens hoogseizoen. Wat hier opvalt is dat er minder naar de skidiploma strepen op ieders jasje wordt gekeken. Tenminste zo beleef ik het. Iedereen wordt min of meer gelijk behandeld en gewaardeerd. Natuurlijk lopen er een paar lang dienende skileraren rond die hier en daar een streepje voor hebben, maar dat blijft alleszins binnen de perken. Alle seizoensleraren zitten in een 3-4 wekelijks roulatie schema, ongeacht of ze groep- of privéles geven, moeten ze meehelpen met het opbouwen en afbreken van het kinderland, ongeacht of ze kleuterleidster of Staatlich skileraar zijn. Een eerlijke verdeling van de lasten en de lusten.
Wat ze hier niet hebben is een gestructureerd ski- en snowboardleraar trainingsprogramma. Trainingen vinden op ad hoc basis plaats. Heb hier met een aantal collega’s over gesproken en we gaan een plannetje bedenken om iets voor te stellen. Met in ons achterhoofd dat zaken hier niet snel veranderen.
Net als in Obertauern worden de lessen via de Waldhart skileraar app doorgegeven. Ook moeten de gewerkte uren in deze app verantwoord worden. Je gewerkte urenoverzicht, beschikbaarheid en nog wat zaken zijn allemaal via de mobiele telefoon beschikbaar.
Mijn waardering van de nieuwe skischool is zeer positief. Het gaat er hier meer ontspannen, relaxter aan toe dan in Obertauern. Minder schools. Je contract wordt niet beëindigd wanneer je bij de oefenpiste zonder skihelm aan het les geven bent. De skischool moedigt iedereen juist aan om in de kleding van de skischool te skiën in hun vrije tijd. En onderling heerst er een familiare en kammeradelijke sfeer. De skischool leiding heeft iedereen al twee keer uitgenodigd voor een sociaal samenzijn waarbij kosten nog moeite bespaard werden.
