Woensdag 29 april 2026 en al weer twee weken thuis in Den Haag. Tijd om het skileraar blog bij te werken. Na vier en en halve maand van huis is het heel fijn om weer thuis te zijn. Thuis bij mijn lieve vrouw en stoere zonen en natuurlijk de gekke hond. Thuis in een huis waar de aanbouw eindelijk af is en we kunnen genieten van een hele mooie extra kamer in de tuin (zie foto’s).
Einde Seizoen
Mijn eerste seizoen boven op de Stubaier Gletscher was in verschillende opzichten een succes. De verandering van ski omgeving heeft mij goed gedaan. Een nieuw gebied met nieuwe mogelijkheden was heel erg inspirerend en verfrissend. Een nieuwe skischool met nieuwe collega’s was in het begin uitdagend, maar na verloop van tijd heel erg rustgevend. De eerste dagen/weken ben je een beetje op zoek naar je plek in de gemeenschap, ontdek je hoe zaken georganiseerd zijn en wat er van je verwacht wordt. Nieuwe collega’s werkt ook heel inspirerend. Nieuwe tijdelijke vrienden, nieuwe connecties en nieuwe drivers.
Pro’s
De grootste pluspunten waren dit seizoen toch wel het nieuwe ski gebied met echt hele goede mogelijkheden om met zowel beginners als licht gevorderde skiërs gevarieerd terrein te gebruiken voor de oefeningen. Meer variatie dan in mijn vorige ski oord, Obertauern. Ook voor mijzelf meer mogelijkheden om als skiër te trainen en te oefenen omdat het gebied heel erg geschikt is voor zowel de beginnende als de gevorderde skiër. Dan natuurlijk de mogelijkheid om voor het begin van de lessen zelf dagelijks 45 minuten op bijna lege pisten te kunnen skiën is niet uit te drukken in een geld waarde. Je komt boven met de gondel aan, klikt je ski’s aan en bent weg voordat de drukte losbarst, is echt priceless. De kwaliteit van de sneeuw op 2500m hoogte was het hele seizoen in top conditie! Heel veel leuke nieuwe collega’s uit verschillende landen, met verschillende achtergronden en verschillende motivaties om op dit moment in hun leven hier met jou op de berg te staan. De relaxte sfeer in de skischool, soms wat te ontspannen wat mij als nuchtere hollander betreft. Samen met de skileraren in de middagpauze een broodje eten, maandag Schirmtag, vijf dagen werken per week. En Innsbruck vliegveld op steenworp afstand voor als je echt heel snel naar huis moet.
Con’s
De reis per bus en gondel naar boven iedere morgen (40-50 minuten). In Stackler, waar ik woonde, slechts eenmaal per uur een bus. Als het koud is, dan is het ook heel erg koud bovenop de Gletscher (heb sokken met verwarming gekocht). Minder uren arbeid, dus ook minder euro’s verdienen. Ontbreken van structurele skileraar training.
Final result
Wanneer ik de voor- en nadelen tegenover elkaar zet is voor mij de einduitslag zeer positief. Dat reizen, daar wen je aan. Geen bus, dan ga je lopen naar Neustift. Kou, daar kun je je op kleden. Voor het geld doe ik dit niet. Als skileraar word je niet rijk, zelfs niet met goede fooien. In het begin miste ik een beetje de aansluiting met de collega’s. Maar ik kwam natuurlijk uit een verwende situatie waar iedereen je kent en nieuwe collega’s afhankelijk van je zijn. Maar dat gat heb ik snel overbrugd en heb in dit eerste seizoen Stubaier Gletscher een leuke, warme en vrolijke vriendenkring opgebouwd. Met oud en jong, man en vrouw, lokaal en buitenlands, skiërs en snowboarders. Veel gelachen maar ook een beetje gehuild (relatief veel blessures onder collega’s (hoofdzakelijk kniebanden)). Over het algemeen zeer leuke klanten gehad van verschillende plekken op de aarde en natuurlijk verschillende niveaus wat skivaardigheden betreft. Een aantal echt heel goede skiërs maar ook een aantal mensen die wellicht er verstandiger aan doen het bij berg wandelen en apres-ski te houden. Wat helemaal geen schande is, mijn eigen lieve vrouw heeft hoogtevrees en wordt al duizelig als ze op een krant staat. Zij weet dat ze nooit op de latten zal staan en heeft daar vrede mee.
I’ll be back
een bekend Oostenrijks gezegde. Volgend seizoen ga ik terug naar de Stubaier Gletscher. Het skigebied is goed, veelzijdig en fantastisch wat sneeuw kwaliteit betreft (kwantiteit is altijd voor verbetering vatbaar). De skischool is goed. Geen rare zaken, ik word als medewerker en collega correct behandeld, salaris zou wat meer kunnen zijn, maar dat is niet mijn main driver. Onderkomens zijn op zich OK. Het ene skileraar huis is wat mooier, moderner als het andere, maar iedereen heeft een eigen bed (soms gedeeld), je kunt er koken, douchen en soms ook je kleding wassen. Neustift is geen apres-ski oord dus het is er niet overdreven partyminded, maar je kunt je er toch redelijk goed vermaken. De grote stad is op een klein halfuurtje rijden dus daar kun je alles vinden waar je maar naar op zoek bent.
If I were the Boss
Ik zou als chef een paar aanpassingen maken. Welke in mijn ogen de skischool nog beter en professioneler maken.
Training
De wekelijkse training van de ski- en snowboard leraren zou ik verplicht maken. De training verdelen in drie niveaus: anwarter, landes, organisation. De twee eerste levels zijn op basis van het skileraar diploma en de werkervaring van de deelnemers, het derde niveau is een training gericht op de leraren die ook organisatorische taken uitvoeren. Als trainers zou ik de huidige hoogst gediplomeerde instructeurs inzetten. Twee- of driemaal per jaar zou ik ook een externe trainer inhuren die zich gespecialiseerd heeft in kinder skiles. De trainingen zou ik deels verplicht (vaste dag/vaste tijd) en deels vrijwillig (zaterdagochtend) maken. Op de vrijwillige trainingen wordt voornamelijk gewerkt aan reuzen slalom en off-piste vaardigheden. In het begin van het seizoen en voor de twee perioden in de hoogseizoensweken vooral de focus op beginners/licht gevorderde en gedurende het seizoen vooral heel veel op de eigen ski vaardigheden richten. De organisatie training geheel focussen op de opbouw, inrichting, bemensing, communicatie en verkooptraining van en rond de verschillende ski- en snowboardlessen. Voor alle seizoensleraren is eenmalig een training in verkoop techniek verplicht.
Organisatie
Voor de opbouw van het kinderland zou ik drie/vier teams met vaste krachten maken die wekelijks aangevuld worden met medewerkers die slechts een deel van het seizoen op de skischool werken. In ieder team ten minste een Staatlich skilehrer en een goede mix tussen dames en heren.
In het hoogseizoen (of de verschillende hoogseizoen weken) is de skileraar ruimte op het Gamsgarten kantoor tussen 09:00-10:00 en 12:00-13:00 uur exclusief gereserveerd voor de skileraren die skiles moeten geven.
Wekelijks hebben twee personen orde dienst in de ski leraar ruimte; dit houdt in o.a. schoonmaak, afval, water jerrycans, schoenen, stokken, ski’s en tassen beheren (vnl. mensen aanspreken).
Transparant zijn in de communicatie naar alle medewerkers toe over het toedelen van de lesuren. Wellicht daarin ook aangeven dat de seizoensleraren voorrang krijgen op het invullen van uren, de vaste krachten die uit Innsbruck e.o. komen i.v.m. reistijd en -kosten vier lesuren per dag krijgen en de Neustift e.o. medewerkers ook slechts een halve dag lesuren kunnen krijgen.
Epiloog
Na twee weken acclimatiseren is het weer terug in de Hollandse werkelijkheid. Het is heel fijn weer thuis te zijn. Mijn familie weer te zien, in je eigen bed te slapen, naar de Jumbo supermarkt te gaan voor brood, melk en avondeten. In je auto te rijden, de Ikea ben ik al weer geweest. De tuin heb ik met Lucas gedaan en het uitzendbureau heeft me al weer gebeld of ik weer in Scheveningen aan de slag wil. “Wat doe je in de zomer?, is denk ik de vraag die ik het meeste krijg tijdens de lift ritjes met de klanten. Nou, deze zomer geen Beachteam voor mij. Vorig seizoen was minder leuk en ik ga weer wat anders zoeken. Wat weet ik nog niet maar er komt vast wel weer wat op mijn pad. Dus lieve trouwe volgers, dit was het weer voor het winterseizoen 25/26, ik meld me weer in oktober als ik weer wat bochtjes aan het draaien ben in Snowworld Zoetermeer. Peace and out!