Seizoen 25/26 om de hoek

Het is nog zomer, zo eind augustus, maar langzaam maar zeker begint bij iedere skifanaat het alweer te kriebelen. In je Tijdlijn komen al weer ski video’s voorbij en stiekem heb je de eerste materiaal checks alweer gedaan. De afgelopen twee maanden ben je gebombardeerd met zomer vakantie foto’s en video’s van mensen die je normaal alleen met skihelm en -bril op kent. Links en rechts zijn wat skileraar reunies geweest en je bent in je hoofd al aan het plannen. Wanneer ga ik weer trainen in de skihal, welke oefeningen moet ik gaan doen voor mijn benen, schouders en romp.

Zomerbaan

In the off season doe ik graag een paar dingen: relaxen, bij mijn familie zijn, tennissen en wat zakgeld verdienen voor de komende winter. Deze zomer heb ik, net als vorig jaar, een uitzenbaantje via TempoTeam. Ik ben weer lid van het Beachteam Scheveningen van de gemeente Den Haag. De gehele zomer, van juni tot begin september, werk ik op het Scheveningse strand, boulevard en af en toe in de weekenden op het strand van Kijkduin. Wij zijn als Beachteam de gastheren en -dames van de gemeente. Wij helpen bezoekers en toeristen hun verblijf zo aangenaam mogelijk te maken. Daarnaast helpen wij de verschillende hulpdiensten die op het strand en boulevard actief zijn: Reddingsbrigade, brandweer en politie, Toezicht, Verkeersregelaars, Fietscoaches en de collegaś van het infopunt Scheveningen. Vorig jaar was een test jaar, dit jaar is er structureel geld beschikbaar voor onze werkzaamheden. Naast heel veel contact met bezoekers hebben we heel veel contact met alle verschillende diensten die er op en rond het strand actief zijn en de medewerkers van de strandtenten en alle andere ondernemingen die hun brood verdienen in de toeristenindustrie. Leuk, afwisselend en actief werk. Iedere dag buiten in de zon, voetjes in het water, wat wil je nog meer?

Voorbereiden volgend seizoen

Zoals in mijn vorige blog reeds aangekondigd, ga ik komend seizoen werken in Tirol voor Skischule Neustift Stubaier Gletscher. Kreeg na mijn vorige blog aardig wat reacties op dit nieuws. Allemaal positief, ook een hoop vragen natuurlijk. Nu, eind augustus, als je nog meer tijd hebt genomen om afstand te nemen, dan voelt deze beslissing nog steeds goed. Ik heb vijf seizoenen in Obertauern gewerkt en het corona jaar in Snowworld Zoetermeer. Dan is het heel normaal om eens ergens anders te gaan kijken. Een skischool die iets kleiner is en waar het skiseizoen gezegend is met heel veel goede sneeuw tot het einde van het seizoen. Mind you, Stubaier Gletscher skigebied start op 2100 meter hoogte en gaat door tot 3200 meter. Daar is dus altijd sneeuw. Het aanvangspunt van de pisten hier is voor sommige skigebieden het hoogste punt (ongeveer). Ik was de afgelopen twee seizoenen, zeker de laatste vier weken van het seizoen, en ook vaak bij aanvang van het seizoen, niet blij met de hoeveelheid en kwaliteit van de sneeuw in Obertauern. En dan is Obertauern een van de meer sneeuw zekere skigebieden in Salzburgerland. Heb vaak meegemaakt dat als het in de nadere gebieden niet goed was met de sneeuwcondities, dat veel mensen voor een dag naar Obertauern kwamen om daar te skieën. Wat nieuw voor mij is, is de dagelijkse rit met de gondel om in het skigebied te komen. Én in de echte wintermaanden is het er heel erg koud. Omdat het skigebied zo hoog ligt, boven de boomgrens, heeft de wind er vrij spel. Maar goed, kou daar kun je je op kleden.

Planning komende maanden

De komende maanden, tot aan het moment van afreizen ziet mijn planning er als volgt uit. Tot 7 September werk ik nog op het strand. Dan heb ik tot 20 oktober om twee belangrijke dingen te doen: Begane grond van ons huis de muren en plafonds schilderen en met een maandkaart van Snowworld Zoetermeer lekker gaan trainen in de skihal. In oktober gaan we drie weken naar Spanje. Eerst met zoon Oscar en schoondochter Aurora en dan van 2-9 november naar Zuid Spanje met collega Balsz Thurzo en vriendin Bernadett Voloncs. Dan rijden we half november terug naar Nederland, winterbanden op de auto laten zetten, koffers pakken en zo rond 22-23 november naar Neustift, Stubaitalstraße 91. Ik hoop dat Gabi mee rijdt naar Oostenrijk, ze kan eenvoudig via Innsbruck terug vliegen naar Rotterdam en dan kan het nieuwe avontuur beginnen,

Skiles geven aan mijn neefjes en nicht

Voor dat ik weg ga moet ik nog wel even aan de drie oudste kinderen van mijn zus Vera skiles gaan geven. Zij gaan dit jaar met hun vader Jan in de kerstvakantie op wintersport en willen vooraf al een beetje les nemen om niet helemaal als een newbees in de sneeuw te staan. Lijkt me heel leuk omdat het drie hele lieve kinderen zijn, maar ook omdat ze behoorlijk sportief zijn, dus ik ga er een beetje van uit dat ze het snel oppikken. En aan kinderen les geven is altijd leuk want zij kennen geen angst en motiveren elkaar. Mocht dit avontuur tot leuke foto’s en verhalen leiden, dan zal ik er nog een verhaaltje aan besteden voordat ik naar Oostenrijk ga.

Seizoen 24/25 al weer 2 maanden voorbij

Dit seizoen maar heel weinig geschreven op m’n blog. Niet omdat er weinig gebeurde, maar omdat ik het druk had en geen tijd vrij kon maken om wat te schrijven. Mijn eerste skidag was 24 november 2024, mijn laatste skidag was 18 april 2025. In het seizoen ben ik twee keer voor een paar dagen naar huis en een keer voor een weekend naar Wenen geweest. De rest van de tijd les gegeven in Obertauern. Werkweken van zeven, zes en soms vijf dagen gedraaid. Het hoogst aantal lesuren op een werkdag waren er dit seizoen zeven zonder tastbare pauze tussen de lessen door.

Anders

Dit seizoen was anders dan de voorgaande. In de skischool waren een aantal wijzigingen doorgevoerd in de structuur. De dagelijkse leiding lag bij twee ervaren collega’s, Silvia Grillitsch, de eigenaresse heeft zich meer op afstand geplaatst en bemoeide zich minder met de dagelijkse leiding. Dit was een bewuste keuze van haar omdat zij zich ook nog op een aantal andere fronten inzet. O.a. het appartement hotel van haar ouders en de verzorging van een flink aantal vakantiewoningen die zij voor de diverse eigenaren beheert en verhuurt gedurende het winter en zomer seizoen.

Andere rol

Ik had ook een andere rol dan de jaren hiervoor. Deze wijziging was voor de start van het seizoen met mij besproken en ik was het eens met de beslissing. Mijn taak lag dit seizoen geheel op het lesgeven in ski, langlauf en sneeuwschoen wandelen. Ik had geen taken meer gericht op het inwerken van nieuwe medewerkers, toezing op het gebruik van de skileraar woningen of het organiseren van groepslessen voor bezoekende scholen of de wekelijkse volwassenen ski cursus. De reden voor deze taakverlichting is mij uitgelegd en ik had daar vrede mee.

Skileraar

Ik mocht me 100% richten op het geven van skiles. En daar was ik heel content mee. Geen management taken, stress rond de organisatie van groepslessen of het aanspreken van collega’s op de wijze waarop zij de skileraar woningen (mis)bruikten. Gewoon skiles geven dus. Ik heb het erg naar mijn zin gehad met deze taak verandering. Ik heb veel prive- en groepslessen verzorgd voor volwassenen. In de priveles had ik ook af en toe kinderen als gast. Kinder groepslessen heb ik niet gegeven.

Toch miste er iets..

Als je drie seizoenen heel dicht betrokken bent bij het dagelijks reilen en zeilen van een grote skischool, en je bent daar ineens niet meer direct bij betrokken, dan merk je dat. Werd in het verleden bij problemen je hulp of advies gevraagd en dat gebeurt ineens niet meer, dan is dat vreemd. Het voelt of er iets mist. Er ontbreekt een gevoel van ergens voor verantwoordelijk zijn. In het verleden heb ik mensen aangenomen en ontslagen, mensen die ver boven verwachtingen presteerden beloond en mensen die ondermaatse kwaliteit leverden berispt. Je krijgt daardoor oog voor wie goed in hun vel zitten en een goede job uitvoeren en wie dat niet doen. Dat oog kun je niet afsluiten. Je ziet nog steeds de toppers en de tobbers, alleen nu ben je niet meer belast met het begeleiden van die collega’s. Wanneer je mee probeert te denken, te anticiperen op situaties en twee, drie keer de deksel op je neus krijgt. Dan hou je na de vierde keer je mond en doe je gewoon waarvoor je bent aangenomen. En als de lessen voorbij zijn, dan ga je naar huis. Dit seizoen was de eerstge keer in zeven jaar dat het werk op de skischool echt als werk voelde.

Soulsearching

Wanneer het seizoen zich naar het einde beweegt, maakt een ieder voor zich de balans op. Wat was goed, wat kon beter en wat ga ik volgend seizoen doen. Ik heb in het afsluitend gesprek aan de eigenaresse van de skischool gezegd dat ik er niet zeker van ben of ik volgend seizoen weer naar Obertauern kom. Ik heb voor mezelf de knoop doorgehakt en de keuze gemaakt dat een verandering van omgeving en van skischool goed voor mij is. Ik hoop bij een nieuwe skischool nieuwe dingen mee te maken, nieuwe mensen en zaken te leren en te zien hoe zij omgaan met de alledaagse uitdagingen die iedere skischool meemaakt. Deze beslissing heb ik niet lichtzinnig genomen. In Obertauern bij CSA Silvia Grillitsch ben ik mijn job als skileraar begonnen, ik heb er veel geleerd en veel ondersteuning gekregen. Daar ben ik Silvia heel erg dankbaar voor. Volgend skiseizoen zal ik gaan werken voor de skischool Neustift op de Stubaier gletscher in Tirol.

Seizoen 24/25 een maand onderweg

We schrijven 28 december 2024, ski seizoen 24/25 is een goede maand onderweg. Dus tijd om een eerste post te maken vanuit het sneeuwrijke Obertauern.

Dit keer verslag met veel foto’s

Alweer een hoop gebeurd

Nieuw seizoen en nieuwe avonturen. Dit seizoen ben ik vooral als ski- en langlauf leraar actief. Mijn taken van vorig seizoen op het gebied van onboarding nieuwe medewerkers liggen bij een collega en ik kan me geheel richten op het skionderricht. In eerste instantie een beetje vreemd als je deze taken een aantal seizoenen hebt gedaan maar op zich fijn dat je ziet dat ze in goede handen zijn. Mijn knie houdt zich gelukkig goed en ik heb er eigenlijk helemaal geen klachten aan. In het begin wat spierpijn maar dat heeft iedereen die hier begint. Toch wel een beetje pech te melden bij het begin van het seizoen; tijdens een val he ik mijn linker schouder uit de kom gedraaid. Een blessure die ik al lang ken. Soms gaat het tijden lang goed en heb ik nergens last van maar dan ineens lig je weer op je snuit met een lam armpje. De dokter kreeg ‘m met moeite weer terug op z’n plek en wilde meteen MRI’s en operatie gaan bespreken. Daar heb ik momenteel geen zin in want dat zou betekenen dat ik naar huis kan en mijn ski seizoen al voorbij is voordat het begonnen is. Ik kreeg een deja vu naar vorig jaar. Heb met het thuisfront besproken dat ik het hier aanzie en zolang het redelijk gaat blijf ik werken. De schouder is heel instabiel en met de geringste beweging draai ik ‘m uit de kom. Maar ik heb ‘m ook zo weer terug. Spierpijn had ik de eerste dagen maar nu eigenlijk helemaal niets meer. Waarom ik nu niet wil opereren is omdat ik te veel plezier beleef op de ski’s in de sneeuw. Het weerzien van zoveel bekenden is echt heel erg vervullend. Je passie delen met anderen die net zo of misschien nog wel gekker zijn op skien is echt heel erg fijn.

Obertauern openingsweekend

In the mountains with friends

Uitsmijter

Voorbereiden seizoen 2024/2025

Voorspel!

Zo zomer 2024 zit er definitief op. De herfst is begonnen en in Obertauern is eind september een meter sneeuw gevallen in een weekend met veel weer ellende in Europa. De sneeuw is inmiddels weer voor een groot deel weg, maar op de toppen ligt toch al een beetje. Wil je actuele sneeuw beelden zien? Klik dan hier en je komt op de pagina met de webcams uit Obertauern.

De afgelopen 5 maanden

Sinds mijn thuiskomst in april heb ik hard gewerkt aan mijn herstel na de kruisbandoperatie. Vlak voor dat ik naar huis ging ben ik een keer ongelukkig uitgegleden en heb daarbij opnieuw mijn linker knie geblesseerd. Ik was zo bang dat ik misschien weer de boel had afgescheurd, dat ik niet eens in Oostenrijk naar de arts durfde. Ik dacht en hoopte dat het een beetje spier ellende zou zijn en dat het snel weer over zou gaan. Thuisgekomen bleef het ongemak voortduren waarop ik besloot naar mijn fysiotherapeut te gaan (link naar mijn Fysio). Rense heeft me doorverwezen naar de Orthopeed voor een diagnose. Na röntgen en MRI-scan bleek dat er gelukkig niets was afgescheurd. Met de juiste oefeningen en veel toewijding is dit goed te behandelen.

Trainen, trainen, trainen

Ik ga iedere week naar de fysio en krijg elke week oude en nieuwe oefeningen mee die ik thuis moet doen. Voordeel van wekelijks fysiobezoek is dat je wanneer je klachten hebt aan knie, enkel, voet of rug je hier direct aan geholpen kan worden. De focus ligt op het krachtiger maken van de beenspieren en het bevorderen van de stabiliteit in de knie. In de loop van de herstelperiode heb ik wat hulpmiddelen gekocht om te gebruiken tijdens het herstel. Mijn Fysio en ik zijn redelijk tevreden met de voorderingen tot nu toe.

De ski hal in – Snowworld Zoetermeer

Ik ben sinds twee weken weer aan het oefenen in de skihal. Ik heb na een keer proberen een maandkaart gekocht voor Snowworld Zoetermeer en ga 3-4 keer per week skiën. De eerste paar keer alleen maar op piste 1 ploegdraaien en ploegsturen. Gewoon in de Pizza op laag tempo naar beneden. Focus op goede hoog/laag beweging, gewicht op de dalski en een nette Alpine Basis Positie (Alpines Fahrverhalten). Langzaam maar zeker breid ik de oefeningen uit en voer ik ook de snelheid op. Ik kwam er ook achter dat ik voor wat vertrouwen betreft in mijn eigen skivaardigheden er werk te doen is. Durfde ik voorheen gewoon de ski’s op hun kant te zetten, en dan geheel gecarved naar benden te skiën. Dat vertrouwen is helaas verdwenen wanneer je 10 maanden niet meer geskied hebt en je in je acherhoofd zit te denken wat er allemaal niet mis mag gaan. Langzaam maar zeker komt dit vertrouwen weer terug. En vandaag weer echt geprobeerd mooi beheersd goed gesneden bochten te maken van piste 3. Na zo’n lange tijd weer terug in Snowworld Zoetermeer voelt een beetje als thuiskomen. Je kent veel mensen die er werken en maakt een praatje met ex-collega’s en vaste bezoekers. Ik ben ook twee collega’s uit Oostenrijk tegengekomen en dat was heel leuk. Een beetje kletsen over komend seizoen brengt je snel weer in the mood!

Zomerbaantje

Deze zomer heb ik voor uitzenbureau TempoTeam gewerkt voor de Gemeente Den Haag. Voor het stadsdeelkantoor Scheveningen ben ik samen met vier collega’s van half juni tot begin september lid geweest van het Beachteam Scheveningen. Een pilot project dat moest uitwijzen of er naast alle verschillende functionarissen op de boulevard en het strand nog behoefte en ruimte is voor een functie die zich richt op het gastheer/-vrouwschap aan de kust. Wij ondersteunden de reddingsbrigade, politie, informatiepunt boulevard en waren de ogen en oren voor de medewerkers van het stadsdeelkantoor Scheveningen. Natuurlijk heel veel contact met bezoekers, toeristen, locals maar ook met de strandtent medewekers, de ondernemers op en rond de boulevard en de verschillende hulpdiensten en toezichthouders. Het was een hele leuke ervaring en ik heb weer veel geleerd. Onze inschatting is dat er plek is voor een permanent Beachteam Scheveningen en dat het een goede aanvulling is op de bestaande rollen en functies aan het strand en boulevard.

Zorgen ouders en familie

Op het vlak van gezondheid hebben we de afgelopen maanden flink wat voor onze kiezen gehad. Gabi, mijn lieve vrouw, heeft na een teruggekeerde borstkanker diagnose zich aan haar borsten laten opereren. Het gaat gelukkig nu weer goed met haar, maar dit was een hele heftige ingreep. Mijn vader heeft helaas verschillende herseninfarcten gekregen. Oorzaak zijn bloedklontjes die veroorzaakt worden door een virus op zijn getranspanteerde hartklep. Het gaat nu een klein beetje beter met hem, maar hij heeft het er heel erg moeilijk mee. Hij is boos op de situatie, zichzelf en zijn idee om gezond terug te keren uit Belgie en zijn vrouw te ondersteunen in haar ziekte blijkt niet mogelijk. Ze hebben beide een grote zorg behoefte en we bekijken nu welke oplossingen daar het beste bij passen. Mijn moeder heeft een nieuwe knie gekregen. De specialist had, vanwegen haar gewicht, gewaarschuwd voor helse pijnen en grote kans op complicaties. Laat die specialist nu 100% gelijk krijgen. Zij mocht niet na de operatie thuis revalideren en zit tot begin december in een revalidatieoord. Mijn zoon Lucas heeft zijn ogen laten laseren en dat is gelukkig goed gelukt. Zoon Angel had in juni weer eens een hevige duizeligheid en misselijkheidsaanval en met hem ben ik naar het ziekenhuis gegaan nadat hij 4 uur kotsend op de bank had gelegen. Inmiddels alles weer goed met hem, gelukkig. Alleen zoon Oscar heb ik niet hoeven ondersteunen op gezondheidsgebied. Ik heb wel samen met hem zijn nieuwe huis/appartement helemaal opgeknapt. Verfen, vloerbedekking, verhuizen, etc.

Skiseizoen24/25

Ik heb al uitvoerig contact gehad met de skischool. Planning is om na onze vakantie naar Spanje in de week van 20 november naar Obertauern af te reizen. Mijn collega en vriend Balasz Thurzo is er al en stuurt onderstaande foto’s en video’s uit het mooie Salzburgerland. Er wordt weer druk gebouwd en opgeknapt in Obertauern. Nieuwe ondergrondse parking achter de skischool, restaurants worden uitgebreid en verschillende hotels zijn ook weer druk aan het moderniseren. Want in de Oostenrijkse toeristenindustrie is stilstand gelijk aan achteruitgang. Dit seizoen ligt voor mij het zwaartepunt op het skionderricht. Ik ga niet meer op het skischool bureau werken en zal me voor 95% richten op het geven van skiles. Ook het inwerken van de nieuwe medewerkers komt bij een andere collega te liggen. Ik krijg een bescheiden rol in het zorgen voor het welzijn van de medewerkers. Ik zal gedurende het seizoen regelmatig de vinger aan de pols leggen van het welzijn van de medewerkers. Als het goed is heb ik dit seizoen weinig tot geen organiserende of aansturende verantwoordelijkheden, want ook met de dagelijkse aansturing van de groepsgewijze volwassenen skicursus wordt iemand anders belast. Omdat anderen mijn oude taken op het gebied van onboarding, coördinatie volwassenen onderwijs, organisatie school ski trips en (bedrijfs)evenementen gaan uitvoeren, zal ik me weinig tot niet met deze zaken bemoeien. Kortom een andere rol en andere invulling van het komend skiseizoen. Ik kijk er erg naar uit en ben echt al bezig met de voorbereidingen en de voorpret. Hieronder wat recente foto’s uit Obertauern.

Over de helft

Zo we schrijven 8 maart 2024, nog anderhalve maand te gaan en skiseizoen 23/24 zit erop. Eind november kwam ik hier aan, begin december scheurde ik mijn kruisband af en twee weken later werd ik geopereerd. Ben inmiddels al weer 2 maanden aan het revalideren en het gaat goed.

Fysiotherapie

Veel Nederlanders met een passie voor de bergen en de wintersport verhuizen tijdelijk of permanent naar de Alpen. Ik doe dat in de wintermaanden, maar mijn Fysio woont permanent hier. Dat ik dan via mijn Oostenrijkse specialist bij een Nederlandse Fysio uitkomt vind ik weer grappig. Mijn behandelaar(s) zijn in dienst bij Vermeulen Sport en Fysio uit Ramsau met vestigingen in Schladming, Radstadt en Obertauern. Mijn lieve behandelaars doen hun best mij zo goed als mogelijk te ondersteunen, maar al hun inzet is nutteloos als ik niet zelf dagelijks mijn oefeningen doe.

Matige Winter

Deze winter is wat minder winters dan normaal. De temperatuur is over het algemeen boven gemiddeld hoog. Wij hebben nu al weken temperaturen die maar net rond het vriespunt komen. Overdag uitschieters naar plus 6 tot 10 graden en soms in de nacht maar hele lichte of helemaal geen vorst. Er ligt nog sneeuw, we mogen niet klagen want op SM zijn video’s te zien van grasafdalingen tijdens de hollandse voorjaarsvakantieweken. En af en toe valt er hier nog een beetje bij. Gevoelsmatig en getalsmatig is het geen stevige winter. Het eerste seizoen dat ik hier was viel er in januari 2-2,5 meter sneeuw in een weekend. En zaten we in februari met temperaturen van -19 graden. Tijdens de grote sneeuwdump van janurai 2019 zaten we ingesneeuwd en konden we niet naar ons werk komen omdat de pas was afgesloten. Hotels en restaurants in Obertauern leenden onderling hun extra’s uit zodat er nog wat gekookt kon worden voor de gasten. Dat heben we dit jaar niet totaal niet. Gister konden mijn winterbandjes eindelijk weer eens door verse sneeuw ploegen. Volgend seizoen beter.

Nog wel erg veel te doen

Dit seizoen is wederom een goed seizoen. Veel klanten, veel leraren. Genoeg te doen. Ook als je niet op de ski’s mag staan. Ik ondersteun de ski school met bureau werk, organiseren van zaken, inwerken nieuwe medewerkers, huismeesterschap voor al de door ons gehuurde huizen, ski school bus rijden, verkoop van skiles en verder allerlei andere dagelijkse zaken. Dit seizoen ontvangen we ook weer veel school groepen uit Engeland en Luxumburg. Hier komt een hoop logistieke organisatie bij kijken. Met de Paasdagen krijgen we over een periode van 1,5 week zeven scholen over de vloer met in totaal 310 studenten. Met kollega Mira zijn we de details aan het uitwerken, je wilt al deze scholen niet allemaal op dezelfde plek laten beginnen bijvoorbeeld, en waar moeten al die kids eten. ~Tijdens de paasweek zal het hier wederom enorm druk zijn dus dat wordt interessant.

Naar huis

Ik denk dat ik dit seizoen wat eerder naar huis terug ga dan normaal. Ik gok zo op het weekend van 13/14 april. Na het vertrek van de bovengenoemde scholen komt veel van mijn werk te vervallen. Geen nieuwe collega’s meer om in te werken, geen huizen meer om te controleren, veel tijdelijke skileraren naar huis dus dan droogt mijn werkaanbod wel een beetje op. Het afbreken van de kinderlanden kunnen de jonge sterke mannen beter doen en ik heb geen zin om het bureau af te sluiten. Nee ik denk dat ik hier nog 4-5 weken maximaal blijf en dan lekker naar Den Haag ga om bij mijn lieve vrouw en kinderen te zijn, en natuurlijk de hond.

Goed ik laat jullie achter met wat leuke foto’s van de afgelopen maand