skilehrer – Ski leraar in Oostenrijk voorheen Obertauern

March 12, 2026March 12, 2026

Seizoen 25/26 driekwart voorbij

tweede week van maart en het winterseizoen 25/26 is al weer voor driekwart voorbij. Ieder jaar sta ik er weer van te kijken hoe snel de tijd voorbijvliegt. Je ben druk bezig met lesgeven en ineens vind je jezelf op een vrije middag achter de computer en realiseer je je dat je over een maand waarschijnlijk al weer in Nederland bent. En dat maakt me ook weer erg blij. Want vier maanden van huis is toch een hele tijd. En natuurlijk heb je hier je collega’s en je sociale dingen. Het thuisfront mis ik toch wel erg.

Skileraar zijn

Dit blog gaat over mijn ervaringen als zij-instroom skileraar en daar focus ik in dit deel op. Ik ben als Landes1 leraar dit seizoen hoofdzakelijk ingezet voor de privé skilessen van gasten. Voornamelijk volwassenen en enkele keren kinderen. Mijn specialiteit is het lesgeven aan volwassenen die na hun 25ste hebben leren skiën of willen leren skiën. Ik geef veel les aan mensen die toch eens een professionele blik naar hun skikunsten willen laten kijken, mensen die lange tijd niet op de ski’s hebben gestaan en veel mensen die na een blessure of operatie toch weer willen gaan skiën maar angst hebben om te vallen en daarom les willen hebben van een ervaren skileraar. Naast puur technisch skiles ben ik dus ook veel als coach bezig. Gasten die in het verleden geskied hebben, om wat voor reden ook, een lange tijd niet op de latten hebben gestaan, en nu weer willen zien of ze het nog kunnen, leuk vinden of om hun angst te overwinnen. Bij mij is geduld, motivatie, (technische) uitleg en het delen van mijn liefde om te skiën wat ik inbreng in mijn lessen. Het skiniveau van mijn klanten varieert, maar de meeste kunnen al een beetje skiën. Echte first timers, beginners, anfängers of debutantes heb ik over het algemeen niet veel. Voor mij betekent dit dat ik snel met mijn gasten de piste op kan. Vaak begin ik wel op de oefenheuvel met de loopbandlift, maar daar gaan we relatief weer snel weg.

De basis

Om goed en veilig te kunnen skiën moet de basis, het fundament, goed zijn. En de basis bij skiën is, heel eenvoudig, hoe sta jij in je skischoen op de ski’s. Wanneer je vlak of plat in je schoen staat belast je de beide zolen van je voeten gelijkmatig. Zodra je op de ski’s iets anders wilt gaan doen dan stilstaan, bijvoorbeeld bewegen – vooruit – achteruit – naar links of rechts of stoppen en remmen, moet je wat gaan doen met de wijze waarop je je voeten belast. Voor alle voorwaartse bewegingen moet je een beetje naar voren komen en meer op de bal van je voet gaan staan – de gewichtsverdeling tussen beide voeten is nog steeds 50/50 op beide voeten. Maar het meer naar voren komen op de bal van je voet (alsof je touwtje springt) is fundamenteel. Met deze lichte voorwaartse beweging ontlast je namelijk beide ski’s van jouw lichaamsgewicht. De beweging komt voor een deel uit je enkels en voor een deel uit je beide knieën. Ik heb laatst met collega’s een training gedaan die zich anderhalfuur alleen maar gericht heeft op dit fenomeen. Het was misschien een van de beste skilerarentrainingen die ik in jaren heb gehad.

Kijken en analyseren

Als skileraar kijk je naar alles en iedereen die je tegenkomt op de piste. Een heel groot deel van de skiërs staat niet goed op de ski’s. Er wordt heel veel naar achteren geleund. Men staat te veel op de hiel van de voet in plaats van gelijkmatig of op de bal van de voet. Veel mensen leunen in de bocht naar binnen (of naar de bergkant) en dan wordt er met verschillende delen van het lichaam gedraaid en gezwaaid welke niet direct verbonden zijn met de ski’s. Toch komen al deze mensen met veel plezier en soms grote snelheid van de piste af. En dat vind ik heel fijn. Maar toch zou ik ze allemaal graag een ochtendje of een middagje langs willen hebben om met hen aan hun techniek te werken. Voor mij is naast het zien van de technische skifouten ook vaak een teken dat er niet zuiver geskied wordt het feit dat de vorm van de bochten meer in een Z-vorm dan in een S- of C-vorm is. Wanneer je technisch zuiver skiet, zijn de bochten ronder van vorm en beheers je in het uitsturen van de bocht de overall snelheid van je afdaling. Je remt af voordat je de nieuwe bocht inzet. De zigzag skiërs slippen of rutschen van de ene bocht in de andere en alleen door flink de kanten van de ski’s erin te gooien is er enige mate van tempocontrole. Deze skiërs zijn voor mij de gevaarlijkste want er is meer sprake van dat de ski’s met de skiërs skiën, dan de skiërs met de ski’s skiën. Zij zijn niet echt in controle en kunnen op de piste niet op tijd stoppen wanneer dit nodig is. Kans op ongelukken/botsingen met hoge snelheid liggen hier op de loer. Wanneer de kwaliteit van de pisten gedurende de dag minder wordt door het gebruik ontstaat er een gevaarlijke combinatie van hoge snelheid, overmoed, overschatting van eigen kunnen en ijzige of hobbelige pisten. Helaas zijn er dit seizoen weer veel echte ongelukken op de pisten gebeurt. Ik bedoel niet de pech ongelukken van vallen en blesseren, nee ik bedoel de full on collisions waarbij skiërs vol tegen elkaar aan botsen op kruisingen, smalle of onoverzichtelijke delen van de piste. In Oostenrijk worden dit soort ongelukken echt als verkeersongelukken behandeld en komt vaak de politie er bij kijken. Naast de jaarlijkse tientallen lawine slachtoffers kennen we hier ook ieder jaar hele tragische skiongelukken waarbij personen zeer zwaar gewond raken en zelfs sterven.

Ontwikkeling als skiër

Dit seizoen heb ik mezelf als skiër weer verder kunnen ontwikkelen. Bij de skischool Neusstift wordt er minder georganiseerd getraind dan ik in Obertauern gewend was. Daarom trainen we in verschillende samenstelling in de ochtend voordat de lessen beginnen. Wanneer je geen opbouw dienst hebt (1 maal in de 4 weken), dan kun je van 08:40 – 09:45 vrij de piste op gaan. Je moet wel vroeg je mandje uit en met de eerste bus en gondel omhoog maar dan heb je het gehele gebied voor jezelf. Ik doe dit eigenlijk elke dag als ik moet werken. Wanneer ik vrij heb vind ik mezelf ook vaak al vroeg op de berg. Ja, je bent nu eenmaal ski gek of niet. Omdat het zonder trainer is, moet je wel enige zelfdiscipline opbrengen. Maar het geeft ons ook de vrijheid als we dat echt willen om gewoon als een stel malloten drie kwartier van de pistes af te knallen. Ik train met een aantal collega’s op technische zaken. Hoofdzakelijk verbeteren van onze carve skills. Met behulp van video’s op Youtube en veel met elkaar praten en advies vragen aan collega’s wordt het beter. De laatste twee weken hebben we n.a.v. een video van ski kampioen Ted Ligety behoorlijke stappen voorwaarts gemaakt. Met name in het veel vroeger al een hoge kanten hoek bereiken. Mijn probleem was altijd dat ik de ski’s wel op de kanten krijg, maar dat het te lang duurt. Ik ben of was te reactief bij het inzetten van de nieuwe bocht. De video van ex wereld- en olympisch kampioen Ligety spoort ons aan om juist al heel vroeg in de bocht het lichaam naar binnen te kiepen waardoor de ski’s veel eerder op de kanten komen. Dan moet je tijdens de bocht de knik met je boven lichaam maken want anders val je naar binnen in de bocht omdat je te veel op de binnen ski staat. De druk moet natuurlijk hoofdzakelijk op de buiten ski komen. Tijdens het uitsturen van de bocht breng je je dal hand heel licht naar voren zodat je lichaamszwaartepunt mooi op het midden van je ski’s komt en bereid je je voor op de volgende bocht. In de ingesloten video wordt het door de meester uitgelegd en toegelicht. Ik voeg daar in al mijn bescheidenheid nog een tip aan toe en dat is dat je ervoor moet zorgen de de tips van de ski’s, de punten, min of meer op dezelfde hoogte zijn. Druk niet zoals zoveel skiërs doen je berg ski tijdens de bocht naar voren. Dat resulteert in een heup die scheef staat en beperkt je verdere beweging mogelijkheden. Merk je nou dat dit bij jou gebeurt, druk dan in de bocht je dalski naar voren zodat de punt op de zelfde hoogte komt als je bergski.

Laatste maand winterseizoen 25/26

Het schrijven van mijn blog geeft me altijd de kans om een beetje na te denken over het heden, toekomst en verleden. Ik wordt inmiddels al links en rechts gepolst of ik volgend jaar weer terugkom. Vanuit Obertauern wordt ik door ex-collega’s gevraagd of ik daar weer terug kom want ze missen me. Ik mis hun ook, de vrienden daar. Wat ik hier heb gevonden en daar mis is de relaxte en vriendelijke werkomgeving. Vrij van ski ego’s die denken dat ze Gods gift to skiing zijn of troela’s met attitudes. De Tyrolers zijn nuchter (als ze niet gezopen hebben), direct, down to earth en open en eerlijk. Een mentaliteit die mij erg aan staat. Je ziet dat dat meteen ook als bedrijfscultuur wordt overgenomen door de medewerkers die van buiten Tyrol komen, ongeacht of het Duitsers, Belgen, Nederlanders of Kroaten zijn. Men doet hier normaal want dat is de norm. En dat bevalt me. De hoofdreden voor mij om na jaren Obertauern over te stappen naar Stubaital is en blijft de sneeuwkwaliteit. Die is hier Super! In de periode dat ik hier nu ben (vanaf 1 december 2025) heb ik denk ik 4-5 mindere of slechte skidagen gehad waarbij de sneeuw niet optimaal was. Wat weer betreft heb je hier in het hooggebergte natuurlijk veel dagen met extreem weer (wind, kou, sneeuw, geen zicht). Als ik weer thuis ben in Den Haag zal ik met mijn familie de plannen en mogelijkheden voor volgend jaar bespreken en dan een beslissing nemen wat ik winter 26/27 ga doen.

Afsluiter

Ik sluit graag af met wat mooie plaatjes, dus hierbij een collage van fotoś van de afgelopen maanden.

January 12, 2026January 12, 2026

Seizoen 25/26 goed van start

Eind november hebben Gabi, Angel en Lucas mij afgezet in het mooie Neustift in het Stubai dal. Een paar dagen zijn we gezellig met elkaar wezen skiën, eten en rondkijken en op 1 december 2025 ben ik officieel begonnen bij de skischool Neustift Stubaigletscher. De familie is weer naar huis gereden en ik bleef hier met al mijn spullen achter.

Aan de slag

In de skischool van Martin Ofer in Neustift wordt een breed scala aan lessen aangeboden. Natuurlijk de groepslessen voor kinderen en volwassenen, maar ook privélessen en voor de allerkleinste beschikt de skischool over een eigen crèche. In het bergstation van de Gamsgarten gondelbaan is het bureau op de gletscher gevestigd. In dit gebouw zit ook de crèche en speciaal voor de skischool exclusief het restaurant waar de kinderen van de groepslessen tussen de middag eten en gedurende de dag pauzeren om wat te drinken, op te warmen of om bij te komen. In ons exclusieve kinderland met drie overdekte loopbandliften beschikken we ook nog over een blokhut met verwarming en toilet en natuurlijk een carrousel.

Specials

De skischool biedt naast de gebruikelijke skilessen voor groot en klein ook diverse specials aan: langlauf, telemark ski, off-piste ski, ijskletteren, fakkeltochten, winter wandelingelen en bedrijf- of teamevenementen (m.n. slalom wedstrijden). Voor ieder wat wils. Ook als je niet op de ski’s wilt of kunt staan is er van alles te doen in het mooie Stubai dal.

Werken op de gletscher

Nieuw voor mij dit seizoen is dat naast de busreis van huis naar werk er ook nog een gondel rit van 20 minuten gemaakt moet worden. Dat is wel even wennen, wanneer je ski-in ski-out gewend bent. Maar het heeft ook wel weer zo z’n charme. In de ochtend heb je met de collega’s de tijd om een praatje te maken, de dag of de lessen voor te bereiden en van het wonder mooie uitzicht te genieten, inclusief de verschillende groepen Gemsen die hier wonen. Ik heb samen met een collega in het dalstation van de gondel een verwarmde kast gehuurd waar we onze schoenen en ski’s in opbergen. In de ochtend heerlijk droge en verwarmde schoenen aantrekken, geen gesjouw met spullen en dat voor een speciale skileraar prijs. Service van de collega’s van de Intersport Stubaital.

De dagelijkse gondeltocht kan bij klanten leiden tot te laat komen voor de groep- of privéles. In het hoogseizoen staat er onder in het dalstation een behoorlijke lange wachtrij. Wij mogen er via een medewerkers toegang langslopen maar de eerste dag komen veel klanten te laat. Het meest extreme tot nu toe was een klant die een uur en tien minuten te laat kwam voor z’n privéles.

Waar ik ook even aan moest wennen zijn de omstandigheden boven op de gletscher. Mijn vorige werkplek zat tussen de 1700 en 2300 meter hoogte in. Nu beginnen we op 2200 meter en kunnen we tot 3300 meter hoog gaan. Dat is dus boven de boomgrens. Hier hebben wind en sneeuw vrij spel. De afgelopen week was het in de nacht -20 graden Celsius op de berg en overdag -14 graden. Met een sterke wind wordt het dan heel erg koud. Dat is voor onze klanten en voor onszelf erg zwaar. De verkoop van de verwarmingszakjes die je in hand- of skischoenen kunt stoppen steeg naar record hoogte. Ik heb deze extreme kou twee dagen aangekeken en heb toen eindelijk na 7 jaar elektrisch verwarmde sokken gekocht. De kou was zo extreem dat zelfs met het, tijdens de pauze, bij de verwarming opwarmen van de voeten het niet te doen was. De sokken komen met oplaadbare batterijen die ik in de pauze weer oplaad zodat ik ze lekker op standje zweetvoet kan zetten.

Wij hebben hier, in tegenstelling tot de skischool in Obertauern, een middagpauze. Gezamenlijk eten we een broodje, meegebrachte hap van gisteren of een in het restaurant gekochte maaltijd in de skileraar ruimte op de skischool. De skileraren die met de kindergroepen skiën, eten met de kinderen mee in het kinderrestaurant. Dagelijks een andere hap waar met veel plezier van genoten wordt. De middagpauze heb je echt nodig wanneer de omstandigheden extreem zijn. Temperaturen van minus 15 en een harde wind putten je enorm uit. De pauze heb je nodig om op te warmen, energie bij te tanken en even beschut in de aangename warmte te zitten. Ik gebruik hier ook speciale crème die tegen de zon en de kou beschermd.

De skipakken van de skischool zijn erg goed. Ze worden gemaakt door de firma Schoffel en bestaan uit een stevige skibroek met verschillende zakken en de mogelijkheid om te ventileren wanneer het weer warm wordt middels twee ritsen op de zijkant van de broekspijpen, een stevige ski jas met veel zakken en een capuchon die over de skihelm heen past en een lekkere onderjas die zorgt voor de extra warmte op koude dagen. Ik heb in de extreem koude dagen ook nog een driekwart gevoerde broek gedragen over mijn thermo broek. Verder draag ik altijd een thermoshirt met lange mouwen en nog een t shirt met korte mouwen. Laagjes, laagjes, laagjes. Tijdens de koude dagen droeg ik dunnen onderhandschoenen en daaroverheen een van de verschillende gevoerde Hestra handschoenen die ik in de loop der jaren heb verzameld. De skidag wordt extreem verpest wanneer je koude voeten of koude handen hebt. Die warmen buiten zelden weer op. Op de gletscher moet je daarom voorzichtig zijn met het uitdoen van je handschoenen om even een foto of video te maken. 2 minuten blote handen is 20 minuten proberen de ijsvingers weer op te warmen.

De binnenschoenen van mijn skischoenen waren aan vervanging toe. Ik heb eerst op internet gezocht maar kon eigenlijk alleen maar dure oplossingen vinden. In Neustift zitten verschillende goede ski speciaal zaken. De firma Danler heeft mij enorm geholpen aan een paar nieuwe binnenschoenen van het merk Lange, de verwarmde ski sokken heb ik ook bij hen aangeschaft. Zij zijn gespecialiseerd in skischoenen voor moeilijke voeten. Erg kundig en willen je niet per se een paar dure tailor made Strolz skischoenen verkopen. Een top zaak met zeer vriendelijke medewerkers.

Blij met de verandering

Als je als ervaren skileraar bij een nieuwe skischool aan de slag gaat wordt je natuurlijk veel gevraagd naar de reden of motivatie om van plek te veranderen. Ook veel vragen over de verschillen en de overeenkomsten tussen beiden kom je veel tegen. Het geeft je de gelegenheid om nog eens goed na te denken over de overstap. Het klinkt bijna als een voetballer die van club A naar club B gaat, maar zo voelt het wel een beetje.

Tot nu toe ben ik tevreden met mijn keuze om te verkassen. Het voorseizoen waren wij gezegend met goede sneeuw, lage temperaturen en redelijk veel klanten. In de drie weken rond kerst was het hier net zoals overal goed druk. Veel groep- en privé lessen. Ik heb tot nu toe een keer een halve week groepsles gegeven en de rest alleen maar privéles. De leiding van de skischool heeft een hoge pet van mij op en geeft mij alleen maar prettige klanten, af en toe een echte beginner maar hoofdzakelijk mensen die al een beetje tot aardig goed kunnen skiën. Ik zorg ervoor dat veel klanten hun les bij ons verlengen. Dat is goed voor mij, want dan blijf ik aan de slag en goed voor de skischool want dat betekent omzet. Zoals gezegd hier hebben we een middagpauze van een uur en werken we maximaal vier lesuren per dag. Ook heeft iedereen minimaal een dag vrij per week. Daardoor maak ik hier minder uren dan in Obertauern en dat merk je in je loon.

De nieuwe skischool komt natuurlijk ook met nieuwe collega’s. Hier een bonte verzameling van vaste, terugkerende, seizoensleraren en de ‘gap-year’ kids. Het zwaartepunt ligt hier toch wel bij Duitse en Oostenrijkse ski- en snowboard leraren, weinig tot geen echte exoten of gekke Scandinaviërs. . Van de 125 leraren in het hoogseizoen waren er +/- 12 Nederlands. De snowboard afdeling van de skischool wordt geleid door een Nederlandse collega en bestaat uit +/- 10 man/vrouw tijdens hoogseizoen. Wat hier opvalt is dat er minder naar de skidiploma strepen op ieders jasje wordt gekeken. Tenminste zo beleef ik het. Iedereen wordt min of meer gelijk behandeld en gewaardeerd. Natuurlijk lopen er een paar lang dienende skileraren rond die hier en daar een streepje voor hebben, maar dat blijft alleszins binnen de perken. Alle seizoensleraren zitten in een 3-4 wekelijks roulatie schema, ongeacht of ze groep- of privéles geven, moeten ze meehelpen met het opbouwen en afbreken van het kinderland, ongeacht of ze kleuterleidster of Staatlich skileraar zijn. Een eerlijke verdeling van de lasten en de lusten.

Wat ze hier niet hebben is een gestructureerd ski- en snowboardleraar trainingsprogramma. Trainingen vinden op ad hoc basis plaats. Heb hier met een aantal collega’s over gesproken en we gaan een plannetje bedenken om iets voor te stellen. Met in ons achterhoofd dat zaken hier niet snel veranderen.

Net als in Obertauern worden de lessen via de Waldhart skileraar app doorgegeven. Ook moeten de gewerkte uren in deze app verantwoord worden. Je gewerkte urenoverzicht, beschikbaarheid en nog wat zaken zijn allemaal via de mobiele telefoon beschikbaar.

Mijn waardering van de nieuwe skischool is zeer positief. Het gaat er hier meer ontspannen, relaxter aan toe dan in Obertauern. Minder schools. Je contract wordt niet beëindigd wanneer je bij de oefenpiste zonder skihelm aan het les geven bent. De skischool moedigt iedereen juist aan om in de kleding van de skischool te skiën in hun vrije tijd. En onderling heerst er een familiare en kammeradelijke sfeer. De skischool leiding heeft iedereen al twee keer uitgenodigd voor een sociaal samenzijn waarbij kosten nog moeite bespaard werden.

June 26, 2025June 26, 2025

Seizoen 24/25 al weer 2 maanden voorbij

Dit seizoen maar heel weinig geschreven op m’n blog. Niet omdat er weinig gebeurde, maar omdat ik het druk had en geen tijd vrij kon maken om wat te schrijven. Mijn eerste skidag was 24 november 2024, mijn laatste skidag was 18 april 2025. In het seizoen ben ik twee keer voor een paar dagen naar huis en een keer voor een weekend naar Wenen geweest. De rest van de tijd les gegeven in Obertauern. Werkweken van zeven, zes en soms vijf dagen gedraaid. Het hoogst aantal lesuren op een werkdag waren er dit seizoen zeven zonder tastbare pauze tussen de lessen door.

Anders

Dit seizoen was anders dan de voorgaande. In de skischool waren een aantal wijzigingen doorgevoerd in de structuur. De dagelijkse leiding lag bij twee ervaren collega’s, Silvia Grillitsch, de eigenaresse heeft zich meer op afstand geplaatst en bemoeide zich minder met de dagelijkse leiding. Dit was een bewuste keuze van haar omdat zij zich ook nog op een aantal andere fronten inzet. O.a. het appartement hotel van haar ouders en de verzorging van een flink aantal vakantiewoningen die zij voor de diverse eigenaren beheert en verhuurt gedurende het winter en zomer seizoen.

Andere rol

Ik had ook een andere rol dan de jaren hiervoor. Deze wijziging was voor de start van het seizoen met mij besproken en ik was het eens met de beslissing. Mijn taak lag dit seizoen geheel op het lesgeven in ski, langlauf en sneeuwschoen wandelen. Ik had geen taken meer gericht op het inwerken van nieuwe medewerkers, toezing op het gebruik van de skileraar woningen of het organiseren van groepslessen voor bezoekende scholen of de wekelijkse volwassenen ski cursus. De reden voor deze taakverlichting is mij uitgelegd en ik had daar vrede mee.

Skileraar

Ik mocht me 100% richten op het geven van skiles. En daar was ik heel content mee. Geen management taken, stress rond de organisatie van groepslessen of het aanspreken van collega’s op de wijze waarop zij de skileraar woningen (mis)bruikten. Gewoon skiles geven dus. Ik heb het erg naar mijn zin gehad met deze taak verandering. Ik heb veel prive- en groepslessen verzorgd voor volwassenen. In de priveles had ik ook af en toe kinderen als gast. Kinder groepslessen heb ik niet gegeven.

Toch miste er iets..

Als je drie seizoenen heel dicht betrokken bent bij het dagelijks reilen en zeilen van een grote skischool, en je bent daar ineens niet meer direct bij betrokken, dan merk je dat. Werd in het verleden bij problemen je hulp of advies gevraagd en dat gebeurt ineens niet meer, dan is dat vreemd. Het voelt of er iets mist. Er ontbreekt een gevoel van ergens voor verantwoordelijk zijn. In het verleden heb ik mensen aangenomen en ontslagen, mensen die ver boven verwachtingen presteerden beloond en mensen die ondermaatse kwaliteit leverden berispt. Je krijgt daardoor oog voor wie goed in hun vel zitten en een goede job uitvoeren en wie dat niet doen. Dat oog kun je niet afsluiten. Je ziet nog steeds de toppers en de tobbers, alleen nu ben je niet meer belast met het begeleiden van die collega’s. Wanneer je mee probeert te denken, te anticiperen op situaties en twee, drie keer de deksel op je neus krijgt. Dan hou je na de vierde keer je mond en doe je gewoon waarvoor je bent aangenomen. En als de lessen voorbij zijn, dan ga je naar huis. Dit seizoen was de eerstge keer in zeven jaar dat het werk op de skischool echt als werk voelde.

Soulsearching

Wanneer het seizoen zich naar het einde beweegt, maakt een ieder voor zich de balans op. Wat was goed, wat kon beter en wat ga ik volgend seizoen doen. Ik heb in het afsluitend gesprek aan de eigenaresse van de skischool gezegd dat ik er niet zeker van ben of ik volgend seizoen weer naar Obertauern kom. Ik heb voor mezelf de knoop doorgehakt en de keuze gemaakt dat een verandering van omgeving en van skischool goed voor mij is. Ik hoop bij een nieuwe skischool nieuwe dingen mee te maken, nieuwe mensen en zaken te leren en te zien hoe zij omgaan met de alledaagse uitdagingen die iedere skischool meemaakt. Deze beslissing heb ik niet lichtzinnig genomen. In Obertauern bij CSA Silvia Grillitsch ben ik mijn job als skileraar begonnen, ik heb er veel geleerd en veel ondersteuning gekregen. Daar ben ik Silvia heel erg dankbaar voor. Volgend skiseizoen zal ik gaan werken voor de skischool Neustift op de Stubaier gletscher in Tirol.

December 28, 2024December 28, 2024

Seizoen 24/25 een maand onderweg

We schrijven 28 december 2024, ski seizoen 24/25 is een goede maand onderweg. Dus tijd om een eerste post te maken vanuit het sneeuwrijke Obertauern.

Dit keer verslag met veel foto’s

Alweer een hoop gebeurd

Nieuw seizoen en nieuwe avonturen. Dit seizoen ben ik vooral als ski- en langlauf leraar actief. Mijn taken van vorig seizoen op het gebied van onboarding nieuwe medewerkers liggen bij een collega en ik kan me geheel richten op het skionderricht. In eerste instantie een beetje vreemd als je deze taken een aantal seizoenen hebt gedaan maar op zich fijn dat je ziet dat ze in goede handen zijn. Mijn knie houdt zich gelukkig goed en ik heb er eigenlijk helemaal geen klachten aan. In het begin wat spierpijn maar dat heeft iedereen die hier begint. Toch wel een beetje pech te melden bij het begin van het seizoen; tijdens een val he ik mijn linker schouder uit de kom gedraaid. Een blessure die ik al lang ken. Soms gaat het tijden lang goed en heb ik nergens last van maar dan ineens lig je weer op je snuit met een lam armpje. De dokter kreeg ‘m met moeite weer terug op z’n plek en wilde meteen MRI’s en operatie gaan bespreken. Daar heb ik momenteel geen zin in want dat zou betekenen dat ik naar huis kan en mijn ski seizoen al voorbij is voordat het begonnen is. Ik kreeg een deja vu naar vorig jaar. Heb met het thuisfront besproken dat ik het hier aanzie en zolang het redelijk gaat blijf ik werken. De schouder is heel instabiel en met de geringste beweging draai ik ‘m uit de kom. Maar ik heb ‘m ook zo weer terug. Spierpijn had ik de eerste dagen maar nu eigenlijk helemaal niets meer. Waarom ik nu niet wil opereren is omdat ik te veel plezier beleef op de ski’s in de sneeuw. Het weerzien van zoveel bekenden is echt heel erg vervullend. Je passie delen met anderen die net zo of misschien nog wel gekker zijn op skien is echt heel erg fijn.

Obertauern openingsweekend

In the mountains with friends

Uitsmijter

October 7, 2024December 28, 2024

Voorbereiden seizoen 2024/2025

Voorspel!

Zo zomer 2024 zit er definitief op. De herfst is begonnen en in Obertauern is eind september een meter sneeuw gevallen in een weekend met veel weer ellende in Europa. De sneeuw is inmiddels weer voor een groot deel weg, maar op de toppen ligt toch al een beetje. Wil je actuele sneeuw beelden zien? Klik dan hier en je komt op de pagina met de webcams uit Obertauern.

De afgelopen 5 maanden

Sinds mijn thuiskomst in april heb ik hard gewerkt aan mijn herstel na de kruisbandoperatie. Vlak voor dat ik naar huis ging ben ik een keer ongelukkig uitgegleden en heb daarbij opnieuw mijn linker knie geblesseerd. Ik was zo bang dat ik misschien weer de boel had afgescheurd, dat ik niet eens in Oostenrijk naar de arts durfde. Ik dacht en hoopte dat het een beetje spier ellende zou zijn en dat het snel weer over zou gaan. Thuisgekomen bleef het ongemak voortduren waarop ik besloot naar mijn fysiotherapeut te gaan (link naar mijn Fysio). Rense heeft me doorverwezen naar de Orthopeed voor een diagnose. Na röntgen en MRI-scan bleek dat er gelukkig niets was afgescheurd. Met de juiste oefeningen en veel toewijding is dit goed te behandelen.

Trainen, trainen, trainen

Ik ga iedere week naar de fysio en krijg elke week oude en nieuwe oefeningen mee die ik thuis moet doen. Voordeel van wekelijks fysiobezoek is dat je wanneer je klachten hebt aan knie, enkel, voet of rug je hier direct aan geholpen kan worden. De focus ligt op het krachtiger maken van de beenspieren en het bevorderen van de stabiliteit in de knie. In de loop van de herstelperiode heb ik wat hulpmiddelen gekocht om te gebruiken tijdens het herstel. Mijn Fysio en ik zijn redelijk tevreden met de voorderingen tot nu toe.

De ski hal in – Snowworld Zoetermeer

Ik ben sinds twee weken weer aan het oefenen in de skihal. Ik heb na een keer proberen een maandkaart gekocht voor Snowworld Zoetermeer en ga 3-4 keer per week skiën. De eerste paar keer alleen maar op piste 1 ploegdraaien en ploegsturen. Gewoon in de Pizza op laag tempo naar beneden. Focus op goede hoog/laag beweging, gewicht op de dalski en een nette Alpine Basis Positie (Alpines Fahrverhalten). Langzaam maar zeker breid ik de oefeningen uit en voer ik ook de snelheid op. Ik kwam er ook achter dat ik voor wat vertrouwen betreft in mijn eigen skivaardigheden er werk te doen is. Durfde ik voorheen gewoon de ski’s op hun kant te zetten, en dan geheel gecarved naar benden te skiën. Dat vertrouwen is helaas verdwenen wanneer je 10 maanden niet meer geskied hebt en je in je acherhoofd zit te denken wat er allemaal niet mis mag gaan. Langzaam maar zeker komt dit vertrouwen weer terug. En vandaag weer echt geprobeerd mooi beheersd goed gesneden bochten te maken van piste 3. Na zo’n lange tijd weer terug in Snowworld Zoetermeer voelt een beetje als thuiskomen. Je kent veel mensen die er werken en maakt een praatje met ex-collega’s en vaste bezoekers. Ik ben ook twee collega’s uit Oostenrijk tegengekomen en dat was heel leuk. Een beetje kletsen over komend seizoen brengt je snel weer in the mood!

Zomerbaantje

Deze zomer heb ik voor uitzenbureau TempoTeam gewerkt voor de Gemeente Den Haag. Voor het stadsdeelkantoor Scheveningen ben ik samen met vier collega’s van half juni tot begin september lid geweest van het Beachteam Scheveningen. Een pilot project dat moest uitwijzen of er naast alle verschillende functionarissen op de boulevard en het strand nog behoefte en ruimte is voor een functie die zich richt op het gastheer/-vrouwschap aan de kust. Wij ondersteunden de reddingsbrigade, politie, informatiepunt boulevard en waren de ogen en oren voor de medewerkers van het stadsdeelkantoor Scheveningen. Natuurlijk heel veel contact met bezoekers, toeristen, locals maar ook met de strandtent medewekers, de ondernemers op en rond de boulevard en de verschillende hulpdiensten en toezichthouders. Het was een hele leuke ervaring en ik heb weer veel geleerd. Onze inschatting is dat er plek is voor een permanent Beachteam Scheveningen en dat het een goede aanvulling is op de bestaande rollen en functies aan het strand en boulevard.

Zorgen ouders en familie

Op het vlak van gezondheid hebben we de afgelopen maanden flink wat voor onze kiezen gehad. Gabi, mijn lieve vrouw, heeft na een teruggekeerde borstkanker diagnose zich aan haar borsten laten opereren. Het gaat gelukkig nu weer goed met haar, maar dit was een hele heftige ingreep. Mijn vader heeft helaas verschillende herseninfarcten gekregen. Oorzaak zijn bloedklontjes die veroorzaakt worden door een virus op zijn getranspanteerde hartklep. Het gaat nu een klein beetje beter met hem, maar hij heeft het er heel erg moeilijk mee. Hij is boos op de situatie, zichzelf en zijn idee om gezond terug te keren uit Belgie en zijn vrouw te ondersteunen in haar ziekte blijkt niet mogelijk. Ze hebben beide een grote zorg behoefte en we bekijken nu welke oplossingen daar het beste bij passen. Mijn moeder heeft een nieuwe knie gekregen. De specialist had, vanwegen haar gewicht, gewaarschuwd voor helse pijnen en grote kans op complicaties. Laat die specialist nu 100% gelijk krijgen. Zij mocht niet na de operatie thuis revalideren en zit tot begin december in een revalidatieoord. Mijn zoon Lucas heeft zijn ogen laten laseren en dat is gelukkig goed gelukt. Zoon Angel had in juni weer eens een hevige duizeligheid en misselijkheidsaanval en met hem ben ik naar het ziekenhuis gegaan nadat hij 4 uur kotsend op de bank had gelegen. Inmiddels alles weer goed met hem, gelukkig. Alleen zoon Oscar heb ik niet hoeven ondersteunen op gezondheidsgebied. Ik heb wel samen met hem zijn nieuwe huis/appartement helemaal opgeknapt. Verfen, vloerbedekking, verhuizen, etc.

Skiseizoen24/25

Ik heb al uitvoerig contact gehad met de skischool. Planning is om na onze vakantie naar Spanje in de week van 20 november naar Obertauern af te reizen. Mijn collega en vriend Balasz Thurzo is er al en stuurt onderstaande foto’s en video’s uit het mooie Salzburgerland. Er wordt weer druk gebouwd en opgeknapt in Obertauern. Nieuwe ondergrondse parking achter de skischool, restaurants worden uitgebreid en verschillende hotels zijn ook weer druk aan het moderniseren. Want in de Oostenrijkse toeristenindustrie is stilstand gelijk aan achteruitgang. Dit seizoen ligt voor mij het zwaartepunt op het skionderricht. Ik ga niet meer op het skischool bureau werken en zal me voor 95% richten op het geven van skiles. Ook het inwerken van de nieuwe medewerkers komt bij een andere collega te liggen. Ik krijg een bescheiden rol in het zorgen voor het welzijn van de medewerkers. Ik zal gedurende het seizoen regelmatig de vinger aan de pols leggen van het welzijn van de medewerkers. Als het goed is heb ik dit seizoen weinig tot geen organiserende of aansturende verantwoordelijkheden, want ook met de dagelijkse aansturing van de groepsgewijze volwassenen skicursus wordt iemand anders belast. Omdat anderen mijn oude taken op het gebied van onboarding, coördinatie volwassenen onderwijs, organisatie school ski trips en (bedrijfs)evenementen gaan uitvoeren, zal ik me weinig tot niet met deze zaken bemoeien. Kortom een andere rol en andere invulling van het komend skiseizoen. Ik kijk er erg naar uit en ben echt al bezig met de voorbereidingen en de voorpret. Hieronder wat recente foto’s uit Obertauern.